 |
praktisch filosofe en manager
inspiratie & degelijkheid
auteur, boeddhist en christelijk voorganger
|
|
praktisch filosofe en manager
inspiratie & degelijkheid
auteur, boeddhist en christelijk voorganger
|
22 januari 2012: Steeds weer nieuwe wateren
"Beginnen, we doen het iedere dag weer.
Hoe bekend ons leven ook lijkt, het is levenskunst om steeds in dezelfde rivier te stappen en te beseffen dat het nieuwe wateren zijn waarin je stapt.”
Diana ging voor in De Duif op 1e adventszondag. Zie voor de lezingen en de tekst : Overwegingen 2012.
11 december 2011: Innerlijke vrede in tijden van onrust
Wil je het de ander betaald zetten, wil je pijn terug doen?
En helpt dat?
Wraak is een schijnoplossing, even proeft het zoet en machtig. Maar pijn terug doen creëert angst en een geweldsbalans die ieder moment kan doorslaan. Je kunt het testen: als je niet licht en vredig wordt van wat je vindt en doet, maar als je hart verhardt – dan zit je niet op het pad van de vrede.
Diana ging voor in de doopsgezinde Singelkerk tijdens de jaarlijkse Interreligieuze Vredesviering van de Soefiebeweging Amsterdam.
Zie voor de lezing uit de Dhammapada en de overweging Innerlijke vrede.
27 november 2011: Wij zijn de mensen die naar de pijn toegaan
"Als we het besef van onze kwetsbaarheid en eindigheid tot ons door laten dringen, dan mag ons hart weer warm worden. Ja, het zal bloeden, dat hart.
Pijn zal het hebben, maar uiteindelijk is dat minder erg dan angst en kou.
Pijn komt en gaat, zoals alles in het leven.
Als we ons oefenen om erin te zakken, om het door ons heen te laten gaan, erin en ook weer eruit – dan wordt Goddelijke liefde in ons hart gewekt.
Dan kan de pijn, vreemd genoeg, gepaard gaan met een grote vreugde, de vreugde van de compassie."
Diana ging voor in De Duif op 1e adventszondag. Zie voor de lezingen en de tekst : Overwegingen 2011.
5 november 2011: Religie: weg van het midden.
"De middenweg is leven op het scherp van de snede. Wel radicale ideeën ontwikkelen, sterke emoties doorleven, visioenen hebben, maar je niet mee laten slepen in je eigen gelijk.
Wel sterk voelen en ervaren, maar niet de emotie uitleven op anderen. Ook de fundamentalist en de atheist in een ander en in jezelf: zij kunnen gehoord worden en begrepen.
Houd jezelf niet angstig weg van de radicale ideeën en extreme ervaringen van anderen of jezelf. Sta zo subtiel en sterk in het midden dat alle polen en extremen in jezelf en buiten je geschouwd, ervaren en doordacht kunnen worden.
Als je alles met aandacht beschouwt, kun je op het scherp van de snede in balans blijven."
Diana gaf commentaar op de Volzinlezing van Peter Nissen, in de Dominicuskerk in Amsterdam. Zie voor de volledige tekst : Op het scherp van de snede.
30 oktober 2011: De wind ging liggen en het water kwam tot rust in De Duif Amsterdam
De strijd van deze tijd, de weerstand van ons lijf, het verlangen en de onrust - de stilte in onszelf heeft ruimte voor alles.
Diana ging voor op de eerste landelijke Dag van de Stilte. Zie voor de volledige tekst : Overwegingen.
28 augustus 2011: Mercede Hashemi zingt Perzische klassieke muziek op Sufiteksten, Diana preekt de passie.
in De Duif Amsterdam
Een hart zonder liefde is geen hart,
een lijf is aarde en water als het geen passie kent.
Als je alleen al aan liefde denkt
word je opnieuw geboren,
dan word je gekend.
Duizenden wijzen zijn van deze wereld verdwenen
zonder dat ze liefde kenden.
Naam noch teken is van hen gebleven
en niemand kent hun legende. (Ahmad Jami)
Zie voor de volledige tekst en de overweging van Diana over passie: Overwegingen.
26 juni 2011: Door het vuur in De Duif Amsterdam
Geloof je zorgelijke gedachten niet, ze jagen je alleen maar meer angst aan. Als je een deel van het Koninkrijk Gods wil verwezenlijken, zul je de leegte in moeten gaan van het niet weten en niet zeker zijn. Wat je nodig hebt is je open te stellen voor een antwoord dat je niet kunt verzinnen.
Zie voor de volledige tekst : Overwegingen.
22 april 2011: Meditatieve bijeenkomst Goede Vrijdag in De Duif Amsterdam
Ik geloof dat de waarheid altijd rust geeft, hoe vreselijk het ook is die onder ogen te zien.
Zie voor de volledige tekst: Overwegingen.
april 2011: Trage vragen, interview met Debbie Molhuizen in Open Deur
Diana interviewde Debbie Molhuizen over haar bedrijf De Tussentijd, waar zij leidinggevenden begeleid in het stellen van trage vragen. "Je kunt het een goddelijke opdracht noemen.
Ik zeg: je bent hier niet voor niets. Je hebt hier echt iets te doen."
Zie voor de volledige tekst: Open Deur en ook: De Tussentijd
27 maart 2011: Verzinken, 3e zondag in de 40 dagen tijd, in de serie Tussentijd
Wat trekt mensen naar de stilte? Het is de wanhoop die je de eerste stap doet zetten, verlangend naar een einde. Maar die eerste nacht van stilte is niet het einde, dat blijkt pas het begin te zijn van de tussentijd. Kom je, als Elia, door die wanhoop heen, gesterkt door een klein signaal van de buitenwereld, een glimlach van iemand op straat, een zonnestraal, een poes voor je benen, een vers gebakken broodje, dan kun je pas echt de stilte in, de leegte in. Dan pas betreed je de tussentijd om alles te gaan loslaten wat vastgekleefd is, het gedoe in je hoofd: de verhalen, de rechtvaardiging, de boosheid, de veroordeling, de wanhoop, het verlangen. Zolang dit alles er nog is, is er geen ruimte voor iets nieuws.
Zie voor de volledige tekst: Overwegingen.
lente 2011: Zitten voor wereldvrede, nieuw Forum in
Vorm & Leegte.
“We willen het denken veranderen. Net zoals mensen nu ‘Cola’ denken als je ‘Coca’ zegt, zo is het onze bedoeling dat wanneer je over een paar jaar tegen mensen ‘World Peace’ zegt, ze spontaan ‘is Possible’ gaan denken.”
zegt Rients Ritskes.
Zie voor de volledige tekst: Forum.
23 januari 2010: Ken je mij, wie ken je dan? Viering van stilte - Diana ging voor in De Duif
gevolgd door een stiltewandeling in de stad, onder leiding van Joke Goedhart van Onthaastpad.
"... ik ga op mijn kussentje zitten en ik laat de stilte toe. Lastige gevoelens overspoelen me, de onrustige herinneringen van de dag. Ik zie mijn neigingen om ze met plannen en denken te overrulen. Ik wil dit niet, ik wil ontspanning. Ik ben boos – ik heb zo hard gewerkt, nu wil ik rust en ik verlang naar verstrooiing, televisie en koekjes.
Maar ik blijf zitten op mijn kussentje en luister naar de stilte en het lawaai in mij."
Zie voor de volledige tekst:
Overwegingen. En zie voor krantenartikel Trouw en foto: Actueel
7 november 2010: De kunst van het geven - Diana ging voor in De Duif
Het gaat er bij de kunst van het geven om de ander alleen dát te geven wat hij nodig heeft. Dan verbind je je met de ander. Die ander is belangrijk, haar behoeften zijn het uitgangspunt, niet je eigen wensen.
Zie voor de volledige tekst: Overwegingen.
24 oktober 2010: Multireligieuze dienst in De Duif.
Met medewerking van de acteurs van "As I left my fathers house", Astrid Seriese en Jan Andreae.
"Je kunt iemand, buiten je schuld om, beledigen. Per ongeluk. Je kunt buiten je schuld om iemand aanrijden. Per ongeluk; je had voorrang. Maar beroep je niet op het recht iemand aan te rijden. Belediging maakt iets kapot in mensen. Ik wil wonen in een land waarin mensen voorzichtig zijn met elkaar."
Zie voor de volledige tekst
najaar 2010: Een zelfgekozen dood, Nieuw Forum in Vorm & Leegte, boeddhisme, mens en samenleving.
'Leven is een continu proces. Er is niet echt een einde en niet echt een begin. De scheidslijnen die we er zelf in aanbrengen zijn willekeurig. Zelfbeschikking is in deze context geen recht; het is een onvervreemdbaar feit. We zijn wat we doen en we plukken daar de vruchten van, dat heet karma.’
Zie voor de volledige tekst: Een zelfgekozen dood.
12 september 2010: Afgedwaald en weer gevonden worden
We moeten beseffen wat er allemaal in ons heilige boek staat, ook wat we liever weglaten. Tegelijkertijd is het ook niet erg dat we wat weglaten. Immers in die gewelddaden ligt niet de kern van de boodschap. De boodschap moet je uitpellen uit de historische context, zowel bij de bijbel als bij de koran. Dat geldt net zo goed voor andere cultuurlijke aspecten als polygamie, lijfstraffen, de doodstraf voor werken op sabbat en andere vergrijpen.
Zie voor de volledige tekst: Overwegingen.
8 augustus 2010: Wat ons bindt: erbarmen
Prachtige dienst met Anja Meulenbelt, Jan Andreae en Mine en Medine Durmaz over wat islam en christendom elkaar te bieden hebben.
Zie voor de volledige tekst:
De Duif.
Prachtige foto's op de weblog van Anja Meulenbelt
1 augustus 2010: Waar je ook gaat, daar ben je - Diana ging voor in De Duif
Je lijf is als een stoompan, zolang die onder druk staat kookt het van binnen. Is de druk van de ketel, dan loopt het ventiel sissend leeg. Jouw pan met emoties kun je onder druk houden of leeg laten lopen. Weerstand bieden door de verhalen die je jezelf verteld houdt de druk op de ketel. Laat het verhaal los, haal de druk weg, zet het ventiel van emoties open dan lopen ze sissend langs je rug je lijf uit. Geen gemakkelijk te verdragen ervaring, maar het is de enige manier om te ontspannen en bij je zuiverste zelf te komen.
Zie voor de volledige tekst: Overwegingen.
23 mei 2010: Op Pinksteren ging Diana voor in De Duif
Wie een ander niet wil vergeven, breekt de brug af waar hij zelf overheen moet. Vergeven is je neerleggen bij de onvolkomenheid van mensen. Vergeving brengt begrip en compassie voor het lijden van de mensen, compassie voor de domme dingen die mensen doen om hun lijden te verlichten.
En jezelf vergeven brengt je compassie voor je eigen koppigheid, je eigen verkramping en neiging je te verschansen achter zekerheden en je eigen gelijk.
Zie voor de volledige tekst: Overwegingen.
maart 2010: Thuis in het nergens thuis zijn, christelijk en boeddhistisch voorganger zijn in De Duif.
Uiteindelijk is dát wat mensen zoeken in een kerk en in een kerkdienst: heling en inspiratie om verder te gaan, zich verder te ontwikkelen, weg zelfs van de houvasten van de kerk. Of de verschillende theorieën en dogma’s van de religies elkaar tegenspreken is niet belangrijk. Er zijn vele wegen naar Rome.
Diana schreef dit artikel in : Michsjol.
7 maart 2010: "Verslaafd aan gedoe" was het thema waarmee Diana voorging in De Duif
Onder het motto van Loesje: "Je kunt alleen tijd verspillen als je vergeet ervan te genieten" bracht Diana Jezus en de Boeddha samen in de Vastentijd.
Zie voor de volledige tekst: Overwegingen.
januari 2010: Thuis in het nergens thuis zijn, schreef Diana in Michsjol 2010-1
Kun je voorganger zijn in een christelijke kerk en tegelijk boeddhist zijn? Ja, het kan, ik ben het beide en dat gaat uitstekend. Toch is het zo: bezien vanuit de dogma’s kan het niet. Maar hier wil ik direct een stelling betrekken: naar de kerk kom je om het leven te begrijpen. Dogma’s en theorieën kunnen je op weg helpen. Maar uiteindelijk is het de praktijk van je eigen ervaring en inzicht die onderscheidend is voor een authentiek spiritueel pad, niet het houvast van de dogma’s. Om je eigen spirituele pad te gaan is het nodig om alle dogma’s en theorieën serieus te nemen en ze ook opzij te durven werpen.
Zie voor de volledige tekst: Thuis in het nergens thuis zijn.
december 2009: Wat is geluk?, is het thema van Forum in Vorm & Leegte 57
Iedereen wil wel gelukkig zijn. Maar hoe word je gelukkig? Dat blijkt nog niet zo makkelijk. ‘Als je probeert gelukkig te zijn, ben je het juist niet - dat is de paradox.’
Zie voor de volledige tekst: Wat is geluk?.
20 december 2009: Diana ging voor in De Duif, Amsterdam met het thema: "Raak je me aan?"
Met de moed der wanhoop kun je worstelen met het leven. Worstelen met schuld en spijt, worstelen met de vraag hoe je moet leven. En die wanhopige worstelpartij kan heel nuttig en vruchtbaar zijn, ze kan grootsheid brengen, kracht.
Zie voor de volledige tekst: overwegingen.
18 oktober 2009: Diana ging voor in De Duif, Amsterdam met het thema: "Wie de eerste wil zijn, zal ieders dienaar moeten zijn"
Leiderschap vraagt om een groot incasseringsvermogen en je voortdurend blijven inzetten om de ander groot te maken. Leiderschap is iets dat ons allen aangaat. Iedereen is in de positie om initiatieven te nemen, het voortouw te nemen, al is het maar bij het helpen van iemand die voor je deur op de stoep gevallen is of het organiseren van een feestje.
Dienend leiderschap is niet afdwingen en doordouwen. Maar dienend leiderschap is ook niet jezelf opofferen, slachtofferen.
Dat is een interessante zaak. Hoe kun je er zijn voor een goede zaak zonder door te douwen? Hoe kun je zijn zonder je te verliezen in uitputting of grenzeloosheid?
Zie voor de volledige tekst: overwegingen.
5 juli 2009: Diana ging voor in de eerste viering van de zomerserie: Kleuren van het verbond in De Duif, Amsterdam
"Het leven is leuk, het leven is eng. Van leven ga je dood. Die zekerheid is er – dus gooi je er maar in en blijf bij wat binnen is, onvervreemdbaar jou.
Zelfs als dingen tegenzitten kun je gelukkig zijn. Juist dán kun je groeien. Het geheim zit erin dat zolang je leert en groeit, je gelukkig bent. Alleen als je groeit, alleen als je je ontwikkelt kun je echt dankbaar en blij met het leven zijn – en dat is waar geluk."
Zie voor de volledige tekst: overwegingen.
Eind juni 2009: 'We zijn gekomen om te blijven', is interview met Venerable Dhammananda in Vorm & Leegte, zomer 2009
"Natuurlijk volg ik de regels maar ik volg niets blind. De Boeddha was heel duidelijk in de Kalama sutra: je brengt de leer in de praktijk en oordeelt zelf of het werkt."
Zie voor de volledige tekst: Interview met Dhammananda. En: English version of the interview
Eind juni 2009: Mijn welgemeende excuses, is een Forum-bijdrage die Diana schreef voor Vorm & Leegte, zomer 2009
‘Als onbewust gemaakte fouten geen aanleiding zouden zijn voor excuses, zou dat pleiten voor minder in plaats van meer bewust leven.'
Zie voor de volledige tekst: Mijn welgemeende excuses.
31 mei 2009: Diana ging voor met Pinksteren in De Duif, Amsterdam
Vreugde, is niet los verkrijgbaar. Het is een van de negen vruchten van de Geest, die Paulus heeft genoemd: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, vertrouwen, zachtmoedigheid, zelfbeheersing – ze horen bij elkaar. Als je er een bezit, bezit je allemaal. En eigenlijk kun je ze helemaal niet bezitten, je kunt ze alleen maar uitoefenen, beoefenen. En je kunt ze altijd beoefenen, of je je nu gelukkig bent of niet, of je gezond bent of niet, of je geld hebt of niet, of je problemen hebt of niet. Hoe meer je ze beoefent, deze vruchten van de geest, des te meer vreugde is er in je leven.
Dus, ben je ziek en kun je er in vrede mee leven – dan is er vreugde.
Ben je zonder baan, maar kun je er geduldig onder blijven – dan is er vreugde.
Is alles onzeker in je leven, maar kun je vertrouwen houden dat er voor jou ook een perspectief zal zijn – dan is er vreugde.
De vreugde is op de bodem van je hart steeds aanwezig.
Zie voor de volledige tekst: overwegingen.
2-15 april 2009: Diana ontving tijdelijke wijding als Samaneri in Songdhammakalyani Tempel in Thailand bij Venerable Dhammananda.
"Het buigen van de leken voor ons, samaneri's, was de grootste verrassing voor me. Ik had niet voorzien wat het effect op me was. Natuurlijk boog niemand voor Diana, men boog voor het ideaalbeeld dat ik vertegenwoordigde.
Dat maakte dat ik wist dat het niet om mij ging, maar het werd nooit onpersoonlijk. Ik was met deze robe en mijn kale hoofd het ideaal om met zuivere intenties, een warm hart en heldere geest te leven. Iedereen die voor me boog hield me een spiegel voor - ja daarvoor ben ik gekomen, voor die zuivere intenties, dat warme hart, die heldere geest."
Zie voor foto's en tekst:
Tijdelijke wijding april 2009.
maart 2009: Economie en hebzucht
"Volgens Adie Ichsan is “het niet het kapitalisme dat de hebzucht van de mens aanwakkert, maar het is de hebzucht die het kapitalisme voortbrengt.”
Een boeddhist, legt hij uit, gaat er vanuit dat elk systeem zijn oorsprong in de geest heeft. Alle systemen inclusief socialistische en andere altruïstische
systemen worden door de mens bedacht om de drie basismotivaties van boosheid, hebzucht en onwetendheid tevreden te stellen. In beginsel zijn alle denkbare
systemen die door de geschiedenis van het menselijk handelen zijn voortgebracht, gemotiveerd uit zelfbehoud en eigen behoefte."
Zie tekst:
Economie en hebzucht, Forum in Vorm & Leegte, lente 2009.
15 maart 2009: Verruimen, in de Vastenserie Los-Vast
Het is de aandacht die maakt dat je de kleine veranderingen ziet, dat je nieuwsgierig kunt zijn, en geboeid door iets eenvoudigs.
Als je je leven saai vindt, dan ontbreekt het je aan aandacht; en dan zoek je het te ver. Dan heb je je vreugde, je nieuwsgierigheid verloren in je
eigen leven, in wat er dagelijks op je pad komt.
Zie voor de volledige tekst:
overwegingen.
18 januari 2009: 35 jaar Duif: vrijgevochten en verbonden
We zijn gaan zoeken, hebben alles onderzocht en hebben de Geest van vrijheid gevonden. De wet, het voorschrift, de hiërarchie heeft zijn heilige status verloren juist omdát we geloven.
Niet op kleinzielige begeerten en houvasten zijn we gericht – ook al komen ze af en toe om de hoek kijken , maar we zijn vooral gericht op de ruimhartige Geest van liefde, het omkijken naar elkaar,
er zijn voor elkaar, elkaar vrij laten en stimuleren.
We groeien in onze liefde en vreugde, ieder voor zich en wij met ons allen. En met die Geest kunnen we steeds opnieuw ons leven richten, onze bevindingen verwoorden en onze warmte delen.
Zie voor de volledige tekst:
overwegingen.
20 december 2008: IJdelheid
Make-overs op televisie beloven van een lelijk eendje een mooie zwaan te maken, na een uitgebreide reconstructie van het lichaam. Piercings, tatoos, botox, verwijderen van pukkels en rimpels, borsten vergroten of verkleinen, neuzen recht laten zetten, schaamlippen verkleinen, het is nog bijzonder - verwijdering van overtollig haar, schrapen van de sinaasappelhuid en verven van het grijzende haar is eerder normaal.
Wat zegt het boeddhisme over het verlangen je uiterlijk te willen verfraaien en over ijdelheid?
Zie voor de volledige tekst:
IJdelheid, uit Vorm & Leegte, december 2008.
30 november 2008: De diepte van je bestaan
Wij weten dat we de keuze kunnen maken, niet voor eens en voor altijd, maar iedere dag weer opnieuw. De keuze om mild te worden, zacht in plaats van
hardvochtig. Daarvoor zitten we in deze kerk, om ons dat wekelijks weer in herinnering te brengen. Want ieder mens heeft de neiging de veilige kant te
kiezen, afstand te houden van emotionele uitdagingen. Je wilt het liefst je eigen vertrouwde patronen en leventje leven, voor je eigen veiligheid te kiezen
– zelfs al is die onbevredigend. Maar ieder van ons heeft vast wel eens ervaren dat je dan kiest voor de egoïstische verstarring, voor het gelijk hebben –
en je wordt er niet gelukkig van.
Zie voor de volledige tekst:
overwegingen.
21 september 2008: Zet het kwaad bloed dat ik goed ben?
Met dit thema ging Diana op Vredeszondag voor in De Duif. Ze verwelkomde een groepje vrouwen uit Congo, Burundi en Ruanda die uitgenodigd zijn door de Nederlandse Vrouwenraad om het verhaal van hun vredes- en verzoeningswerk te vertellen.
Zie voor de volledige tekst:
overwegingen.
15 september 2008: Respect
‘Respect werkt alleen in de samenleving als er sprake is van wederkerigheid’, zegt Varamitra. ‘Respect eisen kan helemaal niet. Dat staat haaks op de beleving van respect. Wie respect verlangt dient het ook te geven.’
Zie voor de volledige tekst:
Respect, het herfstforum in Vorm & Leegte, september 2008:
28 augustus 2008: Toevlucht in Naarden bij Dhammananda en Jotika Hermsen
Diana heeft samen met vier andere vrouwen op donderdag 28 augustus toevlucht genomen tot het Boeddhisme. Ze heeft de boeddhistische naam Paníta ontvangen, een Pali naam dat staat voor 'zorgvuldig in alles, integer en nobel'. Ze beschouwt dit als een dierbare opdracht!
Voor wie het niet weet: toevlucht nemen betekent je uitspreken dat je voortaan het boeddhisme als leiddraad in je leven neemt, en je belooft je aan vijf regels te houden:
Dit alles om geen kwaad te doen, om goed te doen en een heldere geest te ontwikkelen.
Foto's van Diana tijdens haar
toevluchtname.
13 juli 2008: De Duif Amsterdam
De manier om jaloezie te transformeren naar medevreugde begint ermee om jaloezie niet uit te leven, vergiftig een ander niet. Je zou het gevoel weg willen doen, willen verdringen, uitbannen. En soms denk je dat het je oplucht als je het uit. Maar dat is niet zo. Hou het in, voel de bittere smaak, voel het gif door je heen stromen. Besef dat je alle ingrediënten van dit leven kunt waarderen, hoe verwrongen ze er ook uitzien – dus ook jaloezie. Onze nare gevoelens en neuroses zijn allemaal mest voor de groei naar echte menswording en wijsheid.
Diana Vernooij ging voor
in De Duif Over Medevreugde.
lente 2008: Vorm & Leegte, boeddhisme, mens, samenleving
Verlangen heeft geen beste naam in het boeddhisme. Het is de eerste van de drie vergiften die ons lijden veroorzaken. Maar hedendaagse boeddhisten zien ook de bevrijdende kanten ervan.
"Met genieten en verlangen is niets mis, zolang het maar geen obsessie wordt."
"In elk verlangen zit die drang naar zelfoverstijging."
Diana Vernooij schreef "Van kwelgeest tot bondgenoot" Over Verlangen.
lente 2008: Vorm & Leegte, boeddhisme, mens, samenleving
De westerse economie is gebaseerd op groei, productiviteit en het behalen van een steeds betere concurrentiepositie. Hoe denken boeddhisten over het hebben van ambities, het streven naar een carrière en het inzetten van boeddhistische technieken om de ambitieuze wensen te ondersteunen?
"Wat wij voor ambitie aanzien, zegt meer over onszelf dan over ambitie."
"Bedrijven halen met boeddhistische meditatie wellicht het Paard van Troje binnen."
citaten uit Forum over Ambitie. Zie Ambitie.
4 mei 2008: De Duif Amsterdam
Besef je werkelijk dat het einde áltijd nabij is, ervaar je dat tot in het diepst van je vezels –
kun je het werkelijk accepteren – dan wórd je helder van geest en besef je pas wat van belang is.
Dan heb je lief en kun je ook veel van mensen hebben. Je liefde doet je de schouders ophalen over de
fouten die anderen maken. Als het einde zo nabij is – is alles zo relatief.
Je maakt je niet meer druk om waar je je vroeger over zou opwinden. Je wordt gastvrij, je klaagt niet.
Je zet je gaven in om anderen te helpen.
Diana Vernooij ging voor op 4 mei in De Duif. Zie Overwegingen2008.
31 maart 2008: De Duif Amsterdam
Als het je om waarheid gaat, om dat wat achter de verschijnselen ligt: zin, betekenis, als het over god gaat, over
geluk en wijsheid – dan moet je wat je je in je hoofd hebt gezet echt kunnen loslaten. De menselijke geest is heftig,
bij de eerste de beste impuls, wat je ziet, wat je hoort, wat je voelt – je geest gaat er al mee aan de haal.
Maakt verhalen, fantasieën, interpretaties. Als je je vertrouwde denkbeelden niet loslaat kun je niets nieuws zien.
Je ziet alleen je oude verwachtingen weerspiegeld, je oude ideeën bevestigd, je oude angsten opgerakeld.
Diana Vernooij ging voor op 31 maart in De Duif. Zie Overwegingen2008.
winter 2008, Uit Egoloos jezelf zijn:
“Ons meest favoriete verhaal is ‘mezelf’” zegt Edel Maex. Het is het virtuele beeld dat we hebben van wie ik ben, zou willen zijn, zou moeten zijn. “Het ‘jezelf worden’ is een onderdeel van dat verhaal en vaak brengt die wens mensen tot de praktijk van het boeddhisme. Op zich is daar niets mis mee. Als je zonder illusies kwam, is er geen reden om te komen. Maar na een tijdje zullen mensen merken dat het helemaal niet over dat verhaal van ‘mezelf’ gaat, maar juist over het loslaten van dat verhaal. Op dat moment komen beoefenaars vaak in een crisis.
Diana Vernooij schreef een nieuwe aflevering van Forum in Vorm & leegte over authenticiteit. Zie Egoloos jezelf zijn.
6 januari 2008: De Duif Amsterdam
Iedereen die begint op het spirituele pad begint voor zichzelf, om geluk te vinden, vertrouwen, en in zekere zin zul je dat ook vinden. Je mag er zijn, je mag vol vertrouwen groots zijn. Maar uiteindelijk gaat het niet om jezelf, het eindpunt is niet hoe je jezelf voelt. Uiteindelijk gaat het om die ander, die in de prut zit. De waarde van het leven zit erin om die ander je diensten aan te bieden, om die ander tot bloei te helpen brengen. Je IK is pas écht bevrijd als iedereen het is.
23 december 2007: De Duif Amsterdam
Vrijheid lijkt eng, onbekend – waar moeten die herders naar toe? Geen idee – ze gaan gewoon op weg, op zoek naar een onbekend kind.
Een messias is geboren – zullen ze wel worden toegelaten – smerig en onbehouwen als ze zijn? Ze zouden kiezen voor hun gevangenis
van veiligheid als ze zichzelf hadden tegengehouden. Ze hadden het zichzelf best kunnen vertellen: “Ach, die koningen en hoge dames en heren
– die minachten ons, ze laten ons echt niet binnen. Nee, we blijven lekker op ons weitje hangen. We hoeven ons niet te
verbeelden dat we iets voorstellen. Het licht straalt heus niet voor ons. Als je voor een dubbeltje geboren bent word je nooit een kwartje.”
Hoort u het cynisme? Misschien herkent u het wel – ieder mens heeft wel spoortjes cynisme in zich, van die sneren naar wat we eigenlijk verlangen.
Diana Vernooij ging voor op 23 december in De Duif. Zie Overwegingen2007.
november 2007: Het groene Licht, De Duif
... Jotika maakt het aanschouwelijk: stel je voelt pijn in je rug bij het zitten. In je meditatie constateer je: ‘pijn, pijn’, totdat deze wegzakt en de pijn niet meer op de voorgrond staat. En het zakt ook meestal weg. Als het echt heel erg pijnlijk wordt moet je ingrijpen. Maar wat meestal gebeurt is dat je ‘pijhijn’ roept innerlijk, met de nodige drama in je toon. Dan zit er denken achter, bijvoorbeeld de gedachte dat deze pijn echt erg is, dat het dit keer niet goed gaat, dat je straks een hernia krijgt. Die gedachten van afkeer zorgen ervoor de dat je paniekerig reageert op de pijn, bang, boos, wat dan ook. In Vipassana leer je te constateren: ‘paniek’ of: ‘gedachte met afkeer’, of zoiets en ook dat herhaal je tot de geest weer rustig is. Je laat je niet meeslepen in je gedachten of in je paniek.
Diana Vernooij schreef haar maandelijkse column Vipassana in de bossen van Naarden.
10 november 2007: Kerk & Ambt, Dominicuskerk Amsterdam
Wat ik in de kerk zou willen veranderen? Ik wil de kerk niet veranderen, ik zou willen dat wij allemaal, zoals we hier zitten, beseffen dat wíj de kerk zíjn. Als wij, geïnspireerden door de God van het Verbond en door Jezus, beseffen dat wij de kerk zíjn, dan is er veel meer vrijheid dan wij denken te hebben. Als wij zélf beseffen de kerk te zijn, hebben wij ook meer verantwoordelijkheid dan we denken. Als wij onszelf niet zien als de kern van de kerk – dan geven wij de kerk uit handen.
Commentaar geven, afstand nemen en afwachten, vragen om erkenning, of zelfs strijden – het heeft geen zin.
Wéés de kerk en geef dat nooit op. Kijk en zie waar de mogelijkheden liggen, binnen de parochie, thuis, in een apart zaaltje. Besef dat u met elkaar al die ambten van de kerk: leraar, profeet, zielzorger, priester, alle aspecten daarvan, gestalte kunt geven. U denkt misschien dat uw mogelijkheden beperkt zijn, maar er is meer – als u beseft dat ú het hart van de kerk bent.
Diana Vernooij was een van de praktijkmensen die op 10 november sprak over voorgaan in de kerk.
23 oktober 2007: Oecemenische Basisgemeente Leeuwarden
Meestal wordt er een onderscheid gemaakt tussen maatschappelijk geëngageerde spiritualiteit en de spiritualiteit als de beleving van het individu. De ene spiritualiteit is op rechtvaardigheid in de wereld gericht, op bevrijding van onderdrukten en de andere spiritualiteit is op jezelf gericht, op sterker en gelukkiger mens worden. Soms zag ik de ene vorm terug in de protestantse groepen en de andere in de katholieke.
Maar je kun ze niet scheiden. Er is een brug tussen die twee. De ene vorm van spiritualiteit is niets waard zonder de andere vorm. Alleen op de wereld gericht zijn kan je tot een drammer maken, alleen op jezelf gericht zijn tot een egoïst. Maar alleen als je alert bent op je eigen emoties en beperkingen kun je ware kracht en liefde ontwikkelen. En ware kracht en liefde heb je nodig als naar de bevrijding van iedereen streeft.
Diana Vernooij ging voor op 23 oktober in Leeuwarden. Zie Overwegingen.
12 oktober 2007: Theologisch Cafe Amsterdam
Er zijn vast punten aan te wijzen die een vruchtbare combinatie ónmogelijk zouden maken, bijvoorbeeld het geloof in de dogma’s van de christelijke kerk. Die kun je niet verzoenen met het boeddhisme dat fundamenteel niet in een god geïnteresseerd is.
Maar dat vind ik niet interessant, omdat het me praktisch nergens brengt. Ik wil in het gewone leven verder komen, ik wil naastenliefde beoefenen, hoop, geloof en liefde tot bloei brengen.
Mijn zoektocht is het om mijn eigen traditie beter te begrijpen, dankzij het boeddhisme – en mijn spirituele tocht te gaan dankzij beide tradities.
Diana Vernooij gaf een voordracht op 12 oktober bij het Theologisch Cafe Amsterdam. Zie Christen en Boeddhist.
23 september 2007: De Duif Amsterdam
Ik herinner me dat de directeur van het uitzetcentrum Ter Apel in Drente in een interview met het dagblad Trouw zei dat hij bezoekwerk van vrijwilligers aan uitgeprocedeerden in zijn centrum onzin vond. Dat hadden die mensen niet nodig. Je gaf ze alleen maar hoop. Dat verwijt hebben politici ook naar ons geuit. Wij kerkmensen, mensen die het opnemen voor uitgeprocedeerden, gaven mensen hoop, waar mensen geen hoop meer zouden moeten koesteren.
En hier zit nu net het keerpunt, de andere benadering van spiritualiteit. Juist bij mensen die geen hoop meer koesteren – daar moet je bij zijn. De enige echte spiritualiteit is omlaag, naar het lijden van alle schepselen toe.
Diana Vernooij ging voor op 23 september in De Duif. Zie Overwegingen.
5 augustus 2007: De Duif
Een groepje pelgrims loopt een berg op. Een van hen kijkt omhoog, de berg is hoog.
Vol goede voornemens zet hij er flink de pas in en laat zijn medereizigers achter.
Die lopen traag, realiseren zij zich de zware taak wel? Híj zet zich in, loopt en loopt en raakt buiten adem.
De berg is zo hoog – hij wordt steeds vermoeider. Dan halen zijn mede¬reizigers hem al keuvelend in.
Hij begrijpt er niets van.
De logica van onze maatschappij is op resultaten gericht...
Diana Vernooij ging 5 augustus voor in De Duif. Zie Overwegingen.
17 juni 2007: De Duif
Wat kun je doen bij een tekort aan religiositeit, een tekort aan binnenkant?
Wat kun je anders doen dan naar je gevoelens toegaan, het verdriet te voelen dat gevoeld wil worden, je mislukkingen te omarmen en zolang te huilen totdat al je tranen zijn gehuild en het leeg en schoon is van binnen?
Wat kun je anders doen dan de leegte aan de binnenkant te zien en te blijven dromen van het verlangen van je hart?
Wat kun je anders doen dan schoonheid te zien in iets dat niet eens mooi is, warm te zijn voor jezelf en gesteld te zijn op je eigen gezelschap?
Wat kun je anders doen je eigen keuzes te maken, je eigen ziel trouw te blijven en midden in het vuur van het leven staan en niet terug te deinzen?
Diana Vernooij ging 17 juni voor in De Duif. Zie Overwegingen.
Op 16 juni, 11.55 uur Nederland 2 is de herhaling van Het Vermoeden waarin Annemiek Schrijver Diana interviewde.
Vernooij: “Christelijke dogma’s hebben me nooit geïnteresseerd, maar wel het innerlijk, dat wat zinvol is in je bestaan. In het boeddhisme zijn veel meer ontwikkelingswegen ontwikkeld om erachter te komen waar het in het leven om gaat, dan in het christendom.”
Diana Vernooij kiest haar heilige tekst uit een boek dat bij haar op het nachtkastje ligt: Als je wereld instort van Pema Chödrön. Een tekst over meditatie, mededogen en liefde die niet sterft. Vernooij: “Meditatiebeoefening leert je om goed naar jezelf te kijken, zonder oordeel, zonder het meteen te willen veranderen en om het te verdragen.
Mijn verdraagzaamheid over wat er in mijzelf speelt en wat er in andere mensen speelt is enorm toegenomen door jarenlange meditatie-beoefening.
Je komt in een zachtheid terecht die je verder brengt dan welke strijd ook.”
Ook in haar werk in de maatschappelijke crisisopvang van dak- en thuislozen speelt religie voor Diana Vernooij een grote rol: “Pas wanneer je met liefde en mededogen en zonder enig oordeel kijkt naar de ander kun je de ander echt verder helpen.”
Bekijk de uitzending op: Uitzending gemist
Paul Louter en Elizabeth Portillo trouwden op Hemelvaart 17 mei 2007 in De Duif. Diana voltrok de ceremonie.
Op de site van De Duif zijn foto's te zien. kijk bij www.deduif.nu.
Voor vrienden en familie van het stel is de tekst van de ceremonie op te vragen bij Diana, zie de pagina contact.
“Diana Vernooij kiest haar heilige tekst uit een boek dat bij haar op het nachtkastje ligt: Als je wereld instort van
Pema Chödrön. Een tekst over
meditatie, mededogen en liefde die niet sterft.
Vernooij: “Meditatiebeoefening leert je om goed naar jezelf te kijken, zonder oordeel, zonder het meteen te willen veranderen en om het te verdragen. Mijn verdraagzaamheid over wat er in mijzelf speelt en wat er in andere mensen speelt enorm is toegenomen door jarenlange meditatie-beoefening. Je komt in een zachtheid terecht die je ergens anders brengt.”
terug naar: start
Op de IKON-site vind je informatie
en hier kun je de uitzending bekijken.
Dit is de site van Diana Vernooij